Nazwa wywodzi się z łaciny (spiritus - tchnienie, duch) i oznacza wiarę w możliwość obcowania z duchami osób zmarłych za
pośrednictwem mediów w czasie specjalnych seansów spirytystycznych.
Spirytyzm jest doktryną zakładającą istnienie nieśmiertelnej duszy (zwanej też duchem), świata niematerialnego, który nierozłącznie związany jest ze światem ludzi.
Według spirytystów człowiek składa się z trzech części. Najważniejszą z nich jest dusza. Jest to twór absolutnie
niematerialny, w którym istnieją zmysły, odczucia, myśli. W niej kumulują się poglądy i uczucia, a także siła, która
napędza ciało materialne, w którym dusza została jakby uwięziona. Dusza nie może jednak żyć samodzielnie. Funkcję
płaszcza ochronnego duszy pełni półmaterialne ciało duchowe o eterycznej konstrukcji. Ciało duchowe zewnętrzne niczym
nie różni się od ciała materialnego człowieka. Wykonuje ono ruchy i czynności w zależności od woli duszy. Zdaniem
spirytystów człowiek składa się z duszy, ciała duchowego i ciała materialnego. Duchem określa się duszę wyposażoną
jedynie w ciało duchowe, pozbawione ciała materialnego.
Śmierć kieruje duszę ludzką na zupełnie inną drogę, otwiera przed nią inne perspektywy. Ceremonie przywoływania duchów
możemy znależć w najstarszych zapisach wiedzy magicznej. Współczesna fala spirytyzmu ma swój początek w roku 1848.
Wówczas to dwie małoletnie siostry Fox z Nowego Jorku, Margaret i Katie, zaczęły utrzymywać, że za pomocą stukania
potrafią porozumiewać się z duchami, które nawiedziły ich dom. Margaret Fox zdemaskowała swoje siostry i przyznała się
do oszustwa jakiego dokonywały siostry. Zjawiskami paranormalnymi zaczęli interesować się naukowcy z dyplomami
uniwersyteckimi. W roku 1882 w Londynie założono Towarzystwo Badań Parapsychicznych (Society for Psychical Research),
którego zadaniem było doświadczalne badanie i opisywanie przypadków postrzegania pozazmysłowego.
Kontakt z duchami może mieć dwojaki charakter:
- Jako spirytyzm klasyczny, gdzie duch nie włada ciałem medium.
- Kabałowanie, w którym określa się kontakt między człowiekiem a duchem.
Najbardziej niebezpieczne - zdaniem okultystów - jest opanowanie przez duchy psychiki żyjącego człowieka. Ich zdaniem
istnieją takie złe byty, których pokarmem są fale energii wytwarzanej podczas cierpień. W targnięcie ducha zmienia
wrażliwość i osobowość, a także do pozornej niepoczytalności.
Liczba komentarzy (4) - Dodaj swój komentarz do tego artykułu... |
