Ja naprzykład wierzę w opętanie i siły nadprzyrodzone i często się tym zjamuje razem z przyjaciółmi ale zawsze jesteśmy ostrożni i najpierw dogłębnie sprawdzamy wszystko teorytycznie

Opresio(napór)chyba jestem na tym stadium ale właśnie ja tego nie chcę po prostu samo mnie ciągnie co robić

Od jakichś dwóch lat miewam czasami w nocy stany 'niby snu'. Jestem świadoma że nie śpię. Umysł mi cały czas pracuje i mam wrażenie, że tylko leżę z zamkniętymi oczami. Za pierwszym razem czułam jakby jakaś osoba weszła do pokoju. Spałam wtedy w akademiku z koleżanką i myślałam że robi sobie żarty, ale kiedy ta osoba zbliżyła się do mnie w taki sposób, że poczułam na twarzy chłód jakby ktoś na mnie dychał, to pomyślałam że coś jest nie tak. Mimo wszystko wciąż starałam się sama siebie przekonać że nie ma się czego bać i pomyślałam że powiem koleżance że to już nie jest śmieszne i żeby sobie darowała. Jednak kiedy chciałam jej coś powiedzieć zorientowałam się że nie mogę otworzyć ust. Następnie spróbowałam się poruszyć, ale to też się nie powiodło. Szczerze mówiąc spanikowałam. Otwarcie oczu, żeby się przekonać że poza mną i koleżanką nie ma nikogo w pokoju też nie pomogło. Pomyślałam wtedy ze może to jest tylko taki bardzo realistyczny sen i że muszę się z niego wybudzić. Jednak nie potrafiłam, a nie mogłam się pozbyć wrażenia, że ta postać będąca tuż obok mnie jest jakby negatywnie do mnie nastawiona. Strasznie się bałam, ale pomyślałam że muszę się opanować więc wzięłam się w garść i wmówiłam sobie że się nie boję:D...Po jakimś czasie mogłam poruszyć kciukiem a potem już otworzyłam oczy i wstałam. Takie rzeczy zdarzały się przez następne dwa lata częściej lub rzadziej w każdym miesiącu. Bałam się kłaść spać i byłam naprawdę zmęczona po czymś takim, bo każdej takiej sytuacji towarzyszyło wiele negatywnych emocji, które mnie przerażały. Czasami była to jedna osoba, czasami dwie rozmawiające obok mnie ale zdarzało się że było to więcej osób, które po prostu biegały mi wokół łóżka i głośno rozmawiały, ale nigdy nie rozumiałam o czym. Właściwie już tak przywykłam do tych męczących, dziwnych zdarzeń, że ostatecznie nauczyłam się wybudzać czy tez hamować przed wpadnięciem w taki stan umysłu, kiedy tylko wyczuwam że nie jestem sama w pokoju, w którym tak naprawdę poza mną nikogo nie powinno być. Od czasu jak nauczyłam się to wszystko 'kontrolować' jest mi dużo lżej. Szczerze mówiąc nie wierzę, żeby były to coś o charakterze nawiedzenia. Czytałam że takie rzeczy mogą być wywołane dużym stresem więc może faktycznie byłam tylko za mocno zdenerwowana. Zawsze jest to dla mnie lepsza perspektywa niż sądzenie że męczą mnie w nocy złośliwe duchy:D

ja napewno jestem opętana ;/ innego wyjaśnienie nie mam na moje dziwne straszne mysli Oo

'ja byłem opętany ale egzorcyzmowałem się za pomocą Necronomiconu...'
Hahah xD Ja pierdole, weź ziomek bo jebnę ;DD 'Egzorcyzmowałem się' xDD